Een moment van reflectie in Oirschot
Burgemeester Eiko Smid van Oirschot heeft een unieke traditie in het leven geroepen tijdens de raadsvergaderingen. Hij opent elke bijeenkomst met het voorlezen van een gedicht, waarmee hij zijn collega’s en de aanwezigen uitnodigt om stil te staan bij de belangrijke zaken van het leven en de gemeenschap.
Tijdens de laatste raadsvergadering las Smid een poëtische tekst voor van Merel Morre. Het gedicht bevatte krachtige woorden die de aanwezigen aanspoorden om na te denken over hun rol en verantwoordelijkheden. “Staat het je aan, wat aanstaande is? Ga er maar aan staan. Het is aan jou,” klonk het uit zijn mond. Deze woorden hebben tot doel niet alleen de geest van de vergadering te verhogen, maar ook om de betrokkenheid van de raadsleden bij hun taken te versterken.
De burgemeester gelooft dat poëzie een waardevol middel is om verbinding te maken, vooral in tijden waarin de gemeenschap voor uitdagingen staat. Door poëzie te integreren in het politieke proces, hoopt Smid een cultuur van reflectie en empathie te bevorderen onder de raadsleden en de inwoners van Oirschot.
De reacties op deze nieuwe traditie zijn positief. Veel raadsleden geven aan dat ze het voorlezen van een gedicht een welkome afwisseling vinden. Het biedt hen de gelegenheid om even stil te staan bij wat er echt toe doet in hun werk en in de samenleving. Dit initiatief kan gezien worden als een manier om de menselijke kant van de politiek zichtbaar te maken.
- Burgemeester Eiko Smid opent met poëzie
- Doel: reflectie en verbinding creëren
- Positieve reacties van raadsleden
De komende vergaderingen zullen ongetwijfeld ook weer gevuld zijn met poëtische momenten. Met deze aanpak hoopt Smid niet alleen de sfeer te verbeteren, maar ook bij te dragen aan een meer betrokken en empathische politiek in Oirschot. Dit initiatief sluit aan bij de bredere trend om kunst en cultuur meer zichtbaar te maken binnen lokale overheden, waarbij het welzijn van de inwoners centraal staat.
Met deze nieuwe traditie zet Oirschot een stap in de richting van een meer menselijke benadering van governance, waar poëzie niet alleen als kunstvorm, maar ook als instrument voor sociale verandering kan dienen.