Een levensverhaal van zorg en toewijding in Woerden
Lies Pennewaard-Oskam, beter bekend als ‘oma Steen’, heeft jarenlang de legowinkel in Woerden geleid. Op 73-jarige leeftijd overleed zij, maar niet voordat ze met veel kracht en berusting haar laatste weken doorbracht. Klanten uit de regio zullen haar altijd herinneren als een warme en zorgzame vrouw.
Als het gezicht van de legowinkel was Lies niet alleen een verkoopster, maar ook een bron van vreugde en steun voor velen. Haar bijnaam ‘oma Steen’ illustreert de liefde en waardering die klanten voor haar voelden. Voor veel kinderen en hun ouders was ze een vertrouwd figuur die de magie van Lego wist te combineren met persoonlijke aandacht.
In de weken voorafgaand aan haar overlijden bleef Lies actief in de winkel, ondanks dat ze te maken had met een ernstige ziekte. Toen bleek dat haar tumor niet operabel was, toonde ze een bijzondere berusting. Ze nam afscheid van het leven op haar eigen voorwaarden en hield tot het laatst de regie in handen.
In de lokale gemeenschap van Woerden zal haar afwezigheid een groot gemis zijn. Haar zorgzaamheid en betrokkenheid reikten verder dan alleen de winkel; ze was een steunpilaar voor vele gezinnen in de omgeving. Haar nalatenschap leeft voort in de vele mooie herinneringen die zij heeft achtergelaten.
Herinneringen aan oma Steen
De impact die Lies heeft gehad op de gemeenschap laat zich in verschillende vormen zien. Klanten delen hun ervaringen en warme herinneringen. Enkele elementen die haar karakteriseerden zijn:
- Onvoorwaardelijke liefde voor kinderen
- Persoonlijke aandacht voor elke klant
- Vastberadenheid in moeilijke tijden
De legowinkel, die jarenlang als haar tweede huis fungeerde, blijft een plek waar haar geest voortleeft. Wijze woorden en kleine gebaren van een vrouw die met hart en ziel heeft gewerkt, zullen altijd bij de klanten blijven hangen. De gemeenschap zal deze bijzondere vrouw blijven herinneren als meer dan alleen ‘oma Steen’ – ze was een echte levenskunstenaar die zijn stempel op Woerden heeft gedrukt.
