Sting’s verhaal over scheepsbouw raakt lokaal niet
De musical The last ship, geschreven door popicoon Sting, heeft zijn première beleefd in een theater in Noord-Brabant. Ondanks de belofte van sterke muziek en emotionele diepgang, heeft de voorstelling het publiek niet kunnen overtuigen. Het verhaal over de verdwijnende scheepsbouwindustrie in Engeland lijkt ver af te staan van de ervaringen en interesses van het lokale publiek.
De voorstelling, die bijna drie uur duurt, biedt een blik op de gevolgen van de krimpende industrie, maar laat het Brabantse publiek koud. De setting en thematiek resoneren niet met de dagelijkse realiteit van de bezoekers, wat mogelijk bijdraagt aan de teleurstelling. De muzikale bijdragen van Sting, die onder andere bekend is van zijn band The Police, worden niet genoeg gewaardeerd om de zwakke punten in het verhaal te compenseren.
In de theaters van bijvoorbeeld Tilburg en Eindhoven is er een sterke behoefte aan verhalen die verbinding maken met de lokale cultuur en geschiedenis. Het publiek zoekt vaak naar herkenning in de voorstellingen die zij bezoeken, iets wat deze musical niet lijkt te bieden. De acteurs leveren weliswaar goede prestaties, maar dit blijkt onvoldoende om de gehele show te redden.
Het concept van The last ship kan intrigerend zijn, maar de uitvoering laat te wensen over. Een aantal elementen die in andere musicals goed werken, zoals sterke karakterontwikkeling en een meeslepende verhaallijn, ontbreken hier. Hierdoor voelt het geheel meer als een muzikale opsomming dan als een doorleefde voorstelling.
Enkele punten van kritiek uit de reacties van bezoekers zijn:
- De lengte van de voorstelling voelt te langdradig aan.
- De muzikale nummers weten het publiek niet te raken.
- Het verhaal mist aansluiting bij de Brabantse cultuur.
Het is duidelijk dat The last ship, ondanks zijn prestigieuze achtergrond en muzikale kwaliteiten, niet het gewenste effect heeft in Noord-Brabant. Het publiek verlangt naar verhalen die hen aanspreken en raken. Voorlopig lijkt deze musical vooral te blijven hangen in een ver verleden dat voor veel Brabanders ver weg voelt.